6e reis, vertrek 16 augustus 2008
Zaterdag 16 augustus 2008
De laatste reis alweer van dit seizoen. Ik krijg nogal eens vragen als: waarom organiseren jullie deze reizen niet in mei en september? Het antwoord is simpel: te weinig daglicht. Er zijn namelijk nog hele volksstammen die denken, dat je de afstand tussen Texel en Vlieland of tussen Terschelling en Ameland bij wijze van spreken zwemmend zou kunnen overbruggen. Nog even ervan afgezien dat je dan bij uitgaand tij ongeveer in Schotland zou eindigen, valt er domweg niet in één rechte lijn van eiland naar eiland te varen. Texel-Vlieland of Texel-Terschelling duurt gewoon zes uur en datzelfde geldt grosso modo ook voor Terschelling-Ameland. En dan moet je wel de stroming méé hebben, anders duurt het nog veel langer.
Juist om die stroming mee te hebben, kan het dus zijn dat er 's ochtends al vroeg - rond vijf, zes uur - of 's avonds rond een uur of acht, vertrokken moet worden om al een eind op streek te raken. En daar heb je daglicht voor nodig om dat enigszins comfortabel te kunnen uitvoeren voor de bemanning. Vandaar dus geen reizen in de lente en in de herfst.
Deze laatste reis begon vandaag met fantastisch weer: iedereen aan dek in de zon tijdens de etappe van Den Oever naar Oudeschild. Ook 's avonds nog prima fiets- en terrasomstandigheden voor het weer lichtelijk internationale gezelschap: vier gasten uit Dresden en de overigen uit Nederland.
Zondagmiddag 17 augustus 2008
Met een Schipperbittertje in de kuip, want zag het er gisten nog fantastisch uit en kregen we al visioenen van duinpannen met picknick-manden, vandaag weigert de zon door het toch niet al te dikke wolkendek heen te breken. Dat, gecombineerd met een straf oostelijk windje, maakt een stranddagje toch wat minder aantrekkelijk. Wel prima fietsweer overigens, dus iedereen is vanmorgen vol goede moed vertrokken.
Vanavond om half acht koersen we al een eind richting Terschelling en gaan in de buurt van het Inschot voor anker. Morgenochtend vroeg (zie boven!) het tweede deel.
Maandag 18 augustus 2008
Gisteravond rond half tien vlakbij het Scheurrak voor anker gegaan na toch nog een aardige zonsondergang te hebben gezien. En natuuurlijk de drie vuurtorens van Texel, Vlieland en Terschelling in hun volle nachtelijke glorie.
Vanochtend om kwart over acht het anker gelicht en om twaalf uur precies lagen we afgemeerd in de haven van West. Met toen nog een aangenaam zonnetje, wat later die middag voor de rest van de dag verdween onder een dik, regenachtig wolkendek.
Een unieke dag voor Terschelling vandaag met de eerste vaarten van de Eigen Veerdienst Terschelling (EVT) die met (voorlopig) twee schepen - de snelle Willem Barentsz en de 'gewone' Stortemelk - de concurrentie met Rederij Doeksen aangaat. Beetje amateuristisch ging het er nog wel aan toe vandaag: directeur Kuo van restaurant Zeezicht moest fungeren als hulpmatroos van dienst om de trossen van de Willem Barentsz aan te pakken na terugkeer uit Harlingen.
De eerste twee weken wordt er nog onregelmatig gevaren, maar wel gratis voor iedereen die mee wil.
In de gutsende regen afscheid genomen van echtgenote Lia die na ruim een week weer is gaan kijken of het huis in Nijmegen er nog staat (het staat er nog, dank u!)
Dinsdagmiddag 19 augustus 2008
De vooruitzichten voor vandaag waren gisteravond al niet best en daarom maar besloten om de hele dag in Terschelling te blijven en woensdagochtend de oversteek naar Ameland te maken. Bij windkracht 6-7 is het al geen pretje om het wantij over te steken en op Terschelling is nu eenmaal ook meer te doen dan op Ameland.
Op dit moment is het tamelijk herfstig met inderdaad behoorlijke rukwinden en af en toe een buitje. Desondanks ging iedereen vanochtend welgemoed op stap. Inclusief onvolprezen schippersmaat Lideke die van Zeelen-baas Richard een gratis fiets kreeg om op haar vrije dag tegen de wind in te gaan beuken. Je moet er maar zin in hebben!
Het is ook vandaag weer een dag van afscheid nemen: van Kuo in Zeezicht, Richard van de firma Zeelen en Noor & Karel van het A'dams Koffijhuis: "...und ein letztes Glas im Stehen."
Woensdag 20 augustus 2008
Vanochtend om half elf vertrokken naar Ameland, na een vrij verstoorde nachtrust waar iedereen aan boord last van had. Op de belendende schuit hadden ze het om half drie 's nachts aan dek nog behoorlijk gezellig met elkaar en dat wilden ze laten horen ook. Toen ik aan de straalbezopen schipper van de Sybaris vroeg of het hem bekend was dat het na elven een beetje rustig hoorde te zijn aan dek, bleek dat inderdaad het geval, maar: "Dat vind ik niet bijster interessant."
Tja, en om half drie 's nachts proberen om iemand nog enige innerlijke beschaving bij te brengen is natuurlijk ook onbegonnen werk.
Verder een zonnige maar winderige tocht naar Nes (weinig zeehonden trouwens bij de Blauwe Balg, een stuk of vijftig, wel veel in het water), waar we om drie uur aankwamen. Voor een relatief kort bezoek, want morgen moeten om ongeveer hetzelfde tijdstip weer over het wantij naar Vlie.
Donderdag 21 augustus 2008
Herfst in augustus: om zeven uur vanochtend aan dek, het hoosde en dat zou tot ver na het middaguur zo doorgaan. Je gunt je gasten - en jezelf natuurlijk - wat vrolijker omstandigheden, om over de bemanning maar helemaal te zwijgen.
Toch nog een feestelijk begin van de nieuwe dag: Gast Jan toog al vóór het ontbijt richting Nes en zijn echtgenote Juliska zat ongeveer tegelijkerijd al driftig mobiel te bellen. Pas toen Jan met een verzameling taartdozen uit Nes terugkeerde, viel het kwartje: Juliska was jarig en de taartjes smaakten heerlijk bij de ochtendkoffie.
Na de middag klaarde het behoorlijk op en toen we tegen vijven de haven van Vlie binnenvoeren, was het zelfs zonnig. Wel een stevige westenwind natuurlijk - op Vlie is het zelden anders - dus met behoorlijke tegenwind en -zin als een haas naar het dorp gefietst om het ontbijt van morgenochtend veilig te stellen.
Vanwege het late aankomsttijdstip - we hadden op drie (15.00) uur gerekend, maar het werd dus twee uur later - besloten om morgen op Vlie te blijven. Morgenavond om half zeven vertrekken we om de afstand naar Den Oever in twee etappes af te leggen. Voor anker en slapen in de buurt van het Inschot waarschijnlijk.
Vrijdag 22 augustus 2008
Toch nog een mooie dag op Vlie. Veel zon en af en toe wat spettertjes regen. Met een heus surrealistisch schouwspel rond het middaguur: aan de andere kant van de haven stopt een bagagebusje van de firma Zeelen, waaruit een stuk op twintig zéér net geklede dames en heren komen (type congresgangers, zeg maar), die met hun rolkoffertjes naar de kop van de haven lopen en daar gaan zitten wachten (foto).
Maar, wachten waarop? Schippersmaat Lideke en ik beginnen hevig te speculeren: zouden ze tegen de chauffeur 'haven' gezegd hebben in plaats van 'veerhaven'? Maakt toch een kilometertje verschil op Vlie. Die mogelijkheid verwerpen we meteen: ze moet hier toch ook een keer aangekomen zijn, dus weten ze hoe de veerhaven eruit ziet. Bovendien staan er zo'n vijf lui continu op de uitkijk om te zien of er al iets aankomt, dus ze verwachten een boot. Geen zeilschip, want daar zijn ze allerminst op gekleed, maar wat dan?
Na een uur verschijnen er twee bestelauto's die alle bagage weer inladen en het gezelschap druipt af, Lideke en mij in opperste verbazing achterlatend: wat was dit?
Filiaalhouder Wim van de firma Zeelen brengt later vandaag duidelijkheid: het waren inderdaad congresgangers (hoera!) die per schip op hoogst avontuuurlijke (!) wijze naar Harlingen vervoerd zouden worden. Alleen waren ze dat in Harlingen even vergeten. Dus waren ze maar teruggebracht naar hun vijfsterren-lokatie en hadden de veerboot van vijf uur genomen. Tja, hoeveel avontuur kan een mens verdragen op één dag...
Zelf ook maar even het avontuur opgezocht met een fietstocht naar Lange Paal dwars door de duinen en tegen de wind in. In volstrekte rust want je komt - hoe klein het eiland ook moge zijn - bijna niemand tegen. Het strand bij Lange Paal ook totaal verlaten, schitterend.
Op de terugweg nog even gestopt bij het terras van Zeezicht, waar gasten Cobus, Marijke, Margot & Colette al neergestreken waren en waar even later ook Jan & Juliska in de warme avondzon (met glas achter glas!) aanschoven.
Iedereen terug aan boord om half zeven, meteen vertrokken en om half elf in het Scheurrak voor anker gegaan. Met dubbel vuurwerk: het kunstmatige in Den Helder voor de slotmanifestatie van de Windjammers daar en het echte ten noorden van Vlie waar het behoorlijk onweerde. Terwijl in de salon nog wat Nederlands- en Duitstalige zeemansliederen werden uitgewisseld om middernacht mijn kooi opgezocht.
Zaterdag 23 augustus 2008
Laatste dag van seizoen 2008 en dat stemt toch altijd wat weemoedig. Geen volgende groep meer, waarvan je je afvraagt hoe die nu weer is samengesteld en wat ze ervan zullen vinden. Afscheid van het Wad, het mooiste natuurgebied ter wereld met al zijn grilligheden, voor een klein jaar. Afscheid van sommige eilandbewoners die in korte tijd dierbare vrienden zijn geworden en afscheid van alle gasten van dit seizoen. Die, in alle verscheidenheid, nationaliteit én eensgezindheid, door hun enthousiaste aanwezigheid te kennen hebben gegeven dat het - wederom - de moeite waard is geweest. Veel dank daarvoor!
Een bijzonder woord van dank gaat uit naar mijn steun en toeverlaat Lia én naar schippersmaat Lideke die als 'rookie' vanaf het allereerste moment de juiste toon wist te treffen (et c'est toujours le ton qui fait la musique) in de omgang met de gasten. Hulde!
Vandaar als afsluiting deze foto van Lideke 's avonds laat in het luik van het vooronder, desperaat op zoek naar een internet-verbinding:
Terug naar de overzichtspagina