4e reis, vertrek 26 juli 2008
Zaterdag 26 juli 2008
's Morgens vroeg rond zeven uur vertrokken langs de Afsluitdijk en om elf uur afgemeerd in Den Oever. Keurig op tijd om relaxt te kunnen bunkeren, schoonmaken, etc. voor de nieuwe gasten aan boord kwamen.
Uiteraard nam het nogal wat tijd in beslag voor iedereen zijn voertuig weer retour had van de wegsleepdienst en net toen dat bijna achter de rug was, kwam volstrekt onverwacht mijn echtgenote de kade opwandelen voor een weekendje Panta Rhei.
Dat bleek om meerdere redenen later een gouden ingeving van haar te zijn geweest. We waren met het nieuwe gezelschap - Nederlanders, Zwitsers, Vlamingen en Spanjaard...eh...Basken - al bijna in Oudeschild toen het schip ostentatief op een bank (De Bollen) tot stilstand kwam en geen milimeter meer in beweging te krijgen was. Met afgaand tij dus we konden het de eerstkomende vier, vijf uur wel schudden.
Zelfs Karel, de lokale zeehond, kwam nieuwsgierig poolshoogte nemen wat die kneuzen daar in hemelsnaam aan het uitvoeren waren en schudde meewarig het grijze hoofd. Na een half uurtje had Karel het wel gezien en wij ook: het begon te stortregenen.
Gelukkig hebben we de foto's nog en hadden we een noodmaaltijd aan boord. Maar ook voor echtgenote Lia is het geen dagelijkse kost om voor 15 personen iets redelijks op tafel te zetten. Enig idee hoe lang het duurt voordat een pan met 10 liter water voor de pasta aan de kook komt? Toch zat iedereen rond half negen aan tafel en vlogen de complimenten door de salon.
Om half elf waren we weer los en in beestenweer het laatste stukje naar Oudeschild afgelegd. Waar natuurlijk alles, maar dan ook álles, vol lag omdat iedereen vanwege het noodweer naar binnen wilde. Overal jachtjes tegen de kotters, tegen de charterschepen, kortom op de onmogelijkste plekken en plant daar maar eens een metalen bak van dertig meter tegenaan: Dag jachtje! Uiteindelijk toch nog een redelijke plek gevonden en iedereen tevreden naar bed: het eerste avontuur achter de rug!
Maandag 28 juli 2008
Na een prachtige zonnige dag op Texel gisteravond rond negen uur vertrokken om ongeveer halverwege de reis naar Terschelling voor anker te gaan. Naar bed gegaan toen de ankerketting begon te ratelen en binnen twee minuten vertrokken.
Vanochtend vroeg op vanwege de warmte en ik was niet de enige. Op de Spanjaard...eh...Basken na zat iedereen om half acht met een kop koffie of thee in de kuip en, wat we dit jaar nog niet beleefd hebben:
Met het bordje op schoot lekker in de zon aan het ontbijt, zoals Uwe & Kitty op de foto.
Half acht werd ook het anker gelicht en rond het middaguur meerden we af in de haven van een zonovergoten West. Morgen blijven we hier en varen 's avonds al een eind richting Ameland, waar we woensdag in de loop van ochtend arriveren. Met 22 slagen om de arm......
Woensdag 30 juli 2008
In een schitterend avondzon gisteren naar Ameland gevaren. Waar de haven natuurlijk potdicht zat vanwege het noodweer dat gistermiddag over de eilanden trok. Toen wij om half zeven koers zetten naar Nes was daarvan niets meer te merken: lekker met een boekje in de avondzon uitkijken naar de vuurtoren van Hollum.
Zoals gezegd zat de haven van Nes tjokvol, maar dat was uiteraard geen probleem: op een uurtje varen zijn we voor anker gegaan en vanochtend om acht uur het laatste deel afgelegd. Voordat de laatste gasten het ontbijt achter de kiezen hadden, lagen we afgemeerd.
Eén dag met goed weer en de veerboot puilt uit. Met allemaal mensen die een fiets willen en er zit slechts één verhuurder op de haven: Kiewiet, niet toevallig ook onze leverancier. Gelukkig slaagden de meeste gasten er nog in een redelijke fiets te bemachtigen, maar voor mezelf bleef het meest krakkemikkige geval over dat ze nog in huis hadden. Toch nog maar even een rondje over het eiland gemaakt: terrasje bij De Buren van Nes aan het strand, tochtje via de duinen naar Ballum, waar het vliegbedrijf in volle gang was (zwevers, para's en motorkisten door elkaar) en, ten slotte, via een voedzame lunch bij Nobel weer terug naar Nes (wind tegen en niet zo'n beetje ook!).
Vanavond komen oud-gasten Hans en Rina een borrel drinken aan boord - ze zitten sowieso in Hollum - en morgenvroeg om half acht naar Vlie.
Donderdag 31 juli 2008
Er zijn van die groepen aan boord die alle mazzel van de wereld hebben. Dit is er één van: al sinds afgelopen zondag prachtig weer, de ene dag nog mooier dan de andere. Vanochtend stond om kwart over zeven al bijna iedereen aan dek om het vertrek uit Ameland mee te maken. En daarna natuurlijk met het bord op schoot in de kuip het ontbijtje wegwerken. Met het onverbiddellijke Kodak-momentje bij de Blauwe Balg, waar de zeehondjes weer keurig in het gelid lagen om gefotografeerd te worden. Niet de hele tweehonderd die ik gisteravond besteld had, maar het waren er zeker 150, dus een kniesoor die daarover valt.
Kitty zorgde daarna voor de tweede primeur tijdens dit seizoen: nadat ze eerder deze week als eerste met het ontbijtbordje in de kuip was gaan zitten, was ze ook de eerste in de nog jonge geschiedenis van Wadfietsen.nl die de schipper zo ver kreeg dat ze languit in het kluivernet mocht gaan liggen (samen met Annet overigens, links op de foto).
Rond half een kwamen we op Vlie aan, waar een enorme file jachtjes lag te wachten om de haven binnen te mogen. Die moesten nog iets langer wachten toen wij eraan kwamen, want charterschepen met passagiers hebben nu eenmaal voorrang boven de plezierjacht. Alsof er bij ons aan boord zo weinig plezier valt te beleven (zie foto boven).
Vanavond nog even genieten van een prachtige zomeravond en morgen rond het middaguur naar Harlingen.
Zaterdag 2 augustus 2008
Gisteren inderdaad rond 1 uur van Vlie naar Harlingen vertrokken met een stevige zuidwestenwind en ondanks tegenstroom toch redelijk snel (half zes) in de oude Hanzestad gearriveerd.
's Avonds - zoals langzamerhand de traditie is - met z'n allen voortreffelijk gegeten bij Nooitgedagt, daarna nog een borrel aan boord gedronken en rond half twaalf vond iedereen het welletjes: het zijn immers zware en vermoeiende dagen op het Wad.
Vanochtend met enige moeite Harlingen weer verlaten, omdat de zuidwestenwind even dacht sterker te zijn dan de scheepsmotor. Dat leverde bijna een harde confrontatie op met veerboot de Friesland, maar die zag tijdig het gevaar aankomen en ging vol in z'n achteruit om ons de nodige manoeuvreerruimte te bieden. Rare situatie, want normaal zijn wij de grootste en de sterkste...
Na een - eveneens gebruikelijke - enerverende en inspirerende tocht langs de altijd weer even pittoreske Afsluitdijk, arriveerden we tegen 1 uur in Den Oever waar de charterhaven vol bleek te liggen. Vól! Nog nooit meegemaakt daar. Gelukkig dirigeerde de havenmeester ons naar een zeer gunstige plek: een steiger tussen de kotters pal achter de visafslag. Daar zou ik elke week wel willen aanmeren. Die havenmeester toch even een flesje van het-een-of-ander sturen.
Om twee uur de laatste gasten uitgezwaaid en onze eigen spullen ingeladen. Volgende week geen vaart omdat een groep van 17 Spanjaarden het uiteindelijk niet aandurfde en annuleerde. Groot gelijk, levensgevaarlijk dat Wad!
Terug naar de overzichtspagina