1e reis, vertrek 21 juni 2008
Maandag 16 juni 2008
Nog vijf dagen voor het nieuwe seizoen. Een week later dan vorig jaar, en gezien de huidige weersomstandigheden - zeker op de wadden - is dat maar goed ook. Er is vandaag nog een serie pittige buien gevallen op Terschelling (Oerol!) en de overige eilanden bij een temperatuur van net 15 graden.
Het hele voorjaar lijkt wat dat betreft al nergens naar. Eind april met de Panta Rhei nog een vriendentochtje naar Texel gemaakt en dat viel met ski-jacks en wollen handschoenen aan nog net vol te houden.
Als ik zelf (foto) in die tijd een vakantie had moeten boeken, waren de gedachten eerder naar de Canarische dan naar de Waddeneilanden uitgegaan. De maandelijkse ANVR-cijfers bevestigen dat beeld: ruim 10 procent minder vakantieboekingen in eigen land! Eigenlijk heb ik daar de ANVR niet voor nodig: dat zie ik ook aan mijn eigen cijfers.
Desondanks starten we zaterdag met goede moed, een opgeknapte Panta Rhei (nieuwe roef, nieuwe kiel, nieuw meubilair) én een nieuwe bemanning: Jeroen Wolf neemt de plaats in van schipper Cock Heil (die heeft zich volledig op de tango gestort) en schippersmaat Susanne (voor zichzelf begonnen) is vervangen door Liedeke. Verder heeft ook schipper/eigenaar Peter Fokkens zich voorgenomen om – vaker dan vorig jaar – aanwezig te zijn aan boord.
Vandaag ook nog even gecheckt of er nog grootschalige festiviteiten (zoals Ter Land, Ter Zee, etc. vorig jaar in Den Oever) een ontspannen reis in de weg kunnen staan, maar het lijkt mee te vallen. Geen 100 jaar TESO in Oudeschild of filmopnamen voor Zomergasten, waardoor de halve haven afgesloten was; Oerol afgelopen op Terschelling, zodat we niet hoeven te vechten voor een aanlegplaats en het ziet ernaar uit dat de gloednieuwe haven van Vlie net op tijd klaar is. En Ameland? Ach, Ameland, daar gebeurt eigenlijk nooit iets. En die zekerheid is vaak ook wat waard!
Zondag 22 juni 2008
De kop is er weer af. Gisterochtend met prachtig weer van het even prachtige Medemblik naar Den Oever gevaren om de eerste groep gasten van dit seizoen aan boord te verwelkomen.
Wederom uit alle windstreken van het land: Maarheze, Vlissingen, Amsterdam, Waalre, Castricum (gegroet Arjen!), om er maar enkele te noemen. Uiteraard gisteravond bijna collectief in Oudeschild naar de...euh... verrichtingen van Oranje gekeken en het bleef daarna nog héél rustig op Texel.
We hadden gehoopt vanavond alvast een eind richting Terschelling te kunnen varen in de hoop net zo'n mooie zonsondergang als een jaar geleden tegemoet te gaan, maar de weersvoorspelling heeft roet in het eten gegooid: windkracht 6,7 in de loop van de avond. Voor het varen niet zo'n ramp, maar voor anker gaan met dat soort windsnelheden is iets minder comfortabel. Dat wordt dus morgenochtend in alle vroegte vertrekken om toch nog op een redelijke tijd op Terschelling te zijn.
Overigens lijkt het seizoen op Texel nog niet erg op gang te zijn gekomen. Weinig charterschepen in de haven en veel lege plekken in de jachthaven. Nauwelijks een zeil te bekennen ook op het Wad, maar dat kan natuurlijk alles te maken hebben met die weersvoorspelling.
Maandag 23 juni 2008
Inderdaad geen reis naar de ondergaande zon gisteravond wegens ietsje teveel wind. Dat gaf ons wel de gelegenheid om een typisch Texels fenomeen bij te wonen. Een wekelijks terugkerend ritueel: het uitvaren van de viskotters op zondagavond.
Nu varen er op zondagavond ook in andere delen van Nederland wel kotters uit, maar dat gebeurt toch zelden of nooit in twee etappes. Wel op Texel.
Dat komt zo: Texel kent een katholieke en een protestantse gemeenschap en beide zijn uiteraard werkzaam in de visserij. Het verschil tussen de twee tekent zich elke zondagavond haarscherp af: om tien uur vertrekken de rekkelijken (de katholieken) en om half twaalf de preciezen.
Hoezo om half twaalf? De Dag des Heren eindigt toch pas om middernacht? Jawel, maar elke religie heeft zo zijn eigen pragmatiek. Om half twaalf uitvaren, betekent dat het nog ruim een half uur duurt voor de kotter de Texelstroom verlaat en daarmee het Texelse grondgebied. Dus tot die tijd wordt er nog niet echt gewerkt en de zondagsrust volledig gerespecteerd.
Wíj verlieten Texel vanochtend in alle vroegte, rond half zeven. Dat ging niet zonder slag of stoot, want de afgelopen nacht was de wind naar het westen gedraaid, waardoor we, geheel buiten onze schuld, aan lager wal waren geraakt. En dat met windkracht zeven, probeer dan maar eens weg te komen. Dat lukte uiteraard na een paar pogingen, zodat dit weblog voor vandaag afgesloten kan worden vanuit een zonnig (jawel!) Café Zeezicht in West (-Terschelling).
Vrijdag 27 juni 2008
Vlieland. Even een paar dagen inhalen. Prachtig fietsweer gehad op Terschelling, mede door de oostelijke en dus 'warme' wind. Diezelfde wind wakkerde wel dinsdagavond stevig aan en verhinderde zo vervroegd vertrek naar Ameland. (Met oostelijke wind staat er te weinig water op het wantij tussen de twee eilanden). Dat plaatste ons voor een lastige keuze: woensdag alsnog een lange, maar mooie reis naar Ameland met maar weinig tijd voor het eiland zelf, omdat donderdag die lange reis ook terug gemaakt moest worden, of Ameland skippen en kiezen voor een zeildag plus droogvallen op het Wad. Unaniem viel de keuze op de tweede optie.
Droogvallen betekent dat er een beroep gedaan wordt op de culinaire creativiteit van de gasten: zij worden verondersteld voor het avondmaal te zorgen. Dat ging ook ditmaal volgens goed Nederlands gebruik: eerst plenair de taken verdelen en daarna in subgroepjes aan de slag. De subgroep Maaltijdsoep 1, de subgroep Maaltijdsoep 2, de subgroep Tapenade + Stokbrood en, ten slotte, de subgroep Toetjes.
Na een prima zeildag op de West-Meep en de Vliestroom parkeerde schipper Jeroen de Panta Rhei rond half vijf 's middags op de plaat in het Fransche Gaatje: het natuurbeschermingsgebied De Richel onder Vlieland. Ooit bevolkt door een woest volkje waar wij de uitdrukking 'tuig van de Richel' aan overgehouden hebben.
Rond 8 uur was het zover: het water was bijna verdwenen en de eerste stoutmoedigen - met de schipper voorop - gingen te water. Een enkeling zelfs in zwempak. Een half uur later liepen we echt over de droge bodem van de zee, overgebleven soepballetjes van Maaltijdsoep 1 voerend aan de krabbetjes.
En toen werd het tijd voor champagne. Gasten Rina en Hans waren in mei 25 jaar getrouwd en deze week is eigenlijk hun eerste echte huwelijksreis. Ook vanaf deze plek: van harte en om te beginnen er nog maar 'ns 25 jaar bij!
Moeder Natuur sloot de avond perfect af: met een prachtige zonsondergang boven Vlie... (foto Marianne Ouwerkerk)
Het weerzien met Vlie gisteren was winderig,maar zonnig. De totaal vernieuwde jachthaven ziet er prachtig uit en verder is - gelukkig - alles bij het oude gebleven. De vuurtoren nog even beklommen om van het altijd magnifieke uitzicht over het eiland en de beide zeeën (Noord- en Wadden-) te genieten plus een fietstochtje door de bossen naar het strandpaviljoen bij Seeduyn.
Het is nu twaalf uur en volkomen stil aan boord. Iedereen is nog een laatste tochtje over het eiland aan het maken en over anderhalf uur beginnen we aan de één na laatste etappe naar Harlingen. Morgenochtend dan langs de Afsluitdijk terug naar Den Oever.
Gelukkig hebben we de foto's nog:
De serie van Rieki van der Zande
De serie van Bert & Marianne Ouwerkerk
De serie van Hans & Rina de Vlugt
Terug naar de overzichtspagina