7e reis, vertrek 4 augustus 2007
Zondag 5 augustus 2007
Gisteren niet alleen afscheid genomen van de gasten, maar ook van schippersmaat Wypkje. Ze was al twee weken extra meegevaren om de nieuwe maat Susanne (Suus) in te werken. Suus komt uit Zwitserland, is pas een jaar hier, maar spreekt de taal perfect. En wat belangrijker is: een ongelooflijk goed gevoel voor wat er op het schip moet gebeuren. Gisteren mocht ze zelf het aanmeren in Oudeschild voor haar rekening nemen: het leverde een spontaan applaus op van de nieuwe groep!
Dinsdag 6 augustus 2007
"Weertje, niet?" merkte fietsverhuurder Richard Zeelen een uurtje geleden op. En wij beiden simultaan: "Eindelijk!" Het mocht ook wel eens een keer. Niet dat de mussen hier op Terschelling nu spontaan van het dak vallen, maar al het mindere weer van de afgelopen weken is op slag vergeten. De huidige groep vindt het natuurlijk vanzelfsprekend dat augustus ook daadwerkelijk augustus is en niet aanvoelt als eind november, zoals in grote delen van juni en juli.
Het was gisteren tijdens de overtocht van Oudeschild naar West zelfs zo overdadig zomer, dat we met de zeilen op van kluiver tot en met bezaan een snelheid haalden van exact 0.0 knopen. Weer eens wat anders dan windkracht 7 en patrijspoorten die eruit zien als op volle toeren draaiende wasmachines.
Ook nog overwacht bezoek gekregen tijdens de trip. Hoewel, niet echt onverwacht, want een varend onderdeel van het Korps Landelijke Politie Diensten bleef al een klein half uur achter ons hangen.
Nadat schipper Cock via de marifoon had gevraagd wat de bedoeling was, kwamen ze met drie man sterk aan boord en werd het hele schip van onder tot boven op veiligheidseisen onderzocht. Je weet natuurlijk van te voren: het is net als bij de belastingdienst, als ze iets willen vinden, dan vinden ze het ook. Ditmaal dus een reddingsboei die niet meteen grijpklaar lag voor het geval er iemand overboord gaat. Toch begrijp ik het wel: veiligheid voor alles.
We zitten deze week overigens met een lastig getijde-probleem. Hoog tij rond een uur of vijf 's middags, wat betekent dat we morgen pas na twaalven richting Ameland kunnen vertrekken. Terug wordt zo mogelijk nog lastiger, omdat we dan een stuk langer onderweg zijn naar Vlieland. En daar wil je toch aankomen op een tijdstip dat niet alle restaurantkeukens al hoog en breed gesloten zijn. Het wordt dus puzzelen. Groet vanuit Zeezicht!
Donderdag 9 augustus 2007
Gisteravond voor het eerst in al die weken een tik van de man met de hamer gehad. Rond kwart over tien ging het licht bij mij compleet uit.. Lag het aan de weersomslag (tussen Terschelling en Ameland werd het akelig donker en trok de wind vanuit het noorden stevig aan)? Of aan de lange, ruim zes uur durende reis (we waren te vroeg op het wantij en kwamen dus herhaaldelijk vast te liggen)? Of aan een combinatie van beide? Of gewoon: pure, gecumuleerde vermoeidheid?
De harde noordelijke wind staat er nu nog steeds, maar eigenlijk is dat op een eiland als Ameland geen punt. Je fietst gewoon – beschut – buitendijks vanuit Nes richting het schitterende dorp Hollum en dan naar de vuurtoren (het enige stukje met echt wind tegen) om vervolgens vorstelijk te lunchen bij mijn favoriete strandtent The SunSet. Daarna terug via het gloednieuwe, mede door Brussel gefinancierde, fietspad door de duinen naar Nes. Met wellicht een kleine detour via Ballum om daar bij cafe Nobel een gelijknamig verkleinwoord weg te werken. Met de wind de hele weg schuin van achter in de rug. Kortom, prachtdag om te fietsen. Bovendien is het helemaal opgeklaard, dus echt koud is die wind ook al niet.
Omdat we met dat ongunstige tij te maken hebben, slaan we deze week aan het experimenteren. Vanavond om zeven uur vertrekken, zodat we op tijd het natuurgebied De Blauwe Balg kunnen passeren en hopelijk ook nog over het wantij komen. Zo niet, niks aan de hand, want dan vallen we gewoon droog en wachten tot morgenochtend vroeg om vanaf zeven uur het resterende gedeelte naar Vlieland af te leggen. We hebben immers ons eigen hotel bij ons en de bar is de hele avond geopend. Dezelfde procedure passen we morgenavond vanaf Vlie toe richting eindpunt Den Oever. Hopelijk werkt de KPN-hotspot op Vlie mee om daar verslag van te doen.
Overigens ben ik heel benieuwd naar foto’s van eerdere gasten. Het zou leuk zijn wanneer iedereen één foto stuurt die voor hen het speciale Wad(fietsen)-gevoel het beste weergeeft. Van de eerste weken heb ik best veel binnengekregen, maar van de latere weken eigenlijk niet meer. Hopelijk zijn er nog oud-gasten die dit lezen en nu denken: “Helemaal vergeten!” Ik houd me alsnog aanbevolen.
Dinsdag 14 augustus 2007
De KPN-hotspot op Vlie werkte dus helemaal niet mee en wat erger was, ook het ding in de jachthaven van Texel had er zondag absoluut geen zin in. "Teveel inloggers tegelijk misschien," veronderstelde de havenmeester.
Dus even een korte samenvatting van het voorafgaande. Donderdagavond om zeven uur 's avonds vertrokken en doorgevaren tot voorbij de Blauwe Balg en het wantij, waarna een rustige nacht volgde op het Wad. Weer vroeg vertrokken - we waren in de geul voor anker gegaan - en dus ruim voor het middaguur bij de haven van Vlie. Toen we ons daar meldden bij de havenmeester had-ie een verrassende mededeling: "Je kunt naar binnen, maar dan moet je wel om twaalf uur verhalen (= verplaatsen) want dan komt de Terschellinger Bank." De Terschellinger Bank is de oude veerboot van Terschelling en wie de haveningang van Vlie kent, weet dat die doorvaart neerkomt op luciferdoosjes-werk. Gelukkig vond de havenmeester toch nog een plek voor ons, zodat we niet meer naar buiten hoefden om plaats te maken voor de oude schuit. En konden we vanaf de eerste rij bewonderend toekijken hoe de Bank met een speelruimte van, pakweg, 20 cm aan elke kant net na twaalven de haven binnenschoof. Millimeterwerk.
's Avonds met de hele club prima gegeten bij restaurant De Wadden om daarna al een eind richting Den Oever te vertrekken. Wederom een rimpelloze nacht en ochtend, en precies om twaalf uur op de plaats van bestemming: de zonovergoten haven van Den Oever. Geen idee hoe het mogelijk is, maar zelfs al hadden we de hele week beestenweer gehad, Den Oever lag er altijd stralend bij - en nu dus ook weer!
Terug naar de overzichtspagina