1e reis, vertrek 16 juni 2007
Donderdag 14 juni 2007
Morgen - vrijdag 15 juni - is het zover: op naar Enkhuizen voor de laatste afstemming met De Zeilvaart ( de organisatie waar ik de Panta Rhei van charter) en Peter Fokkens ( de schipper).
Zaterdag de eerste reis en de eerste gasten. Meteen paniek een week geleden. Den Oever - de opstapplaats - is normaliter een oase van rust in de weekenden. Veel vissersboten in de haven, maar verder totaal verlaten.
Voor ons openingsweekend hebben ze echter iets speciaals verzonnen: Opnamen voor de Tros-serie "Te land, ter zee, etc." Bovendien heeft het hele dorp meteen besloten om daar maar liefst drie dagen feest over te vieren, van vrijdag t/m zondag. Eerste berichten: niet alleen is de hele havenkade voor auto's afgesloten, maar er kan zelfs geen schip de haven in of uit. Peter en ik overleggen noodscenario's, maar besluiten eerst maar eens de havenmeester van Den Oever te raadplegen.
Die blijft de rust zelve: tuurlijk kan de Panta Rhei de haven in en als alle gasten zich zo'n beetje tegelijk melden bij de afzetting van het haventerrein, zorgt hij ervoor dat we vervolgens in kolonne naar het schip kunnen.
Woensdag 20 juni 2007
Je belooft een hoop, maar de praktijk blijkt weerbarstig. Tussen droom en daad staan inderdaad een hoop wetten in de weg en nog meer praktische bezwaren dan Elsschot had voorspeld.
Het Wad ontbeert namelijk niet alleen pizzeria's en McDonald's maar ook internet-verbindingen. Vandaar deze vertraging in berichtgeving.
Hoe het tot nu toe is gegaan? Fantastisch, dank u!
De havenmeester in Den Oever had het grandioos voor elkaar gemaakt en de beste opstap-plek van de haven voor ons geregeld. Maar wel met als voorwaarde om daar zo snel mogelijk ook weer weg te zijn. En dat deden we: even voor half vijf verlieten we Den Oever en een kleine twee uur later voeren we de haven van Oudeschild op Texel binnen.
Op naar de fietsverhuur. Fietsverhuur gesloten. Enige krachttermen vlogen over de dijk... Denk je nauwsluitende afspraken te hebben gemaakt, gebeurt je dit op de eerste avond van je eerste reis. Maar fietsverhuurder Erwin weet van aanpakken: binnen tien minuten komt een medewerker aangescheurd om de fietsen alsnog te leveren.
De hoogtepunten van de reis tot nu toe (want dieptepunten waren er echt niet): Het vertrek op zondagavond richting Terschelling. De planning is om vast een heel eind richting Terschelling te varen - het volgende doel zodat we maandagochtend op een beetje nette tijd op Schylge kunnen afmeren.
Reden: Oerol-festival (oerol = Fries voor overal), dus Terschelling vol, haven vol, alles vol als je een beetje pech hebt.
Zelden zo'n schitterende reis richting ondergaande zon meegemaakt!
Natuurlijk is het geen echt noorderlicht, maar je ziet de verlichte horizon zich rond middernacht verplaatsen van west naar oost. Iedereen was danig onder de indruk.
Tot zover hoogtepunt Terschelling. Mening van de gasten aan boord: Met Oerol hadden ze niet zoveel, maar om te fietsen een pracht-eiland. Veel afwisseling.
Woensdag naar Ameland. Om negen uur 's ochtends vertrokken voor een tocht van ruim vijf uur. Alles meegemaakt wat het Wad zo mooi en onvoorspelbaar maakt. Na een uur of drie met opkomend tij toch nog compleet vastgelopen op een zandbank, uiteindelijk in z'n achteruit losgekomen en een diepere vaargeul opgezocht. Daarna op tijd natuurgebied De Blauwe Galg over (is alleen toegestaan drie uur voor en na hoogtij) en vlak voor Ameland met de motor uit een kleine honderd zeehonden hoogstpersoonlijk een handje geven. Een gebaar dat vrijwel zonder uitzondering zeer door hen op prijs werd gesteld.
Ameland zelf kenmerkte zich deze middag door een hemelsblauwe lucht en - voor het gevoel - windkracht 9. Vanuit het westen en dat is ongeveer de enige kant die vanuit Nes interessant is. De gasten waren dus razendsnel terug aan boord.
Aan deze etappe hebben we wel de uitdrukking "Cor-dag" overgehouden: op mijn vraag of de gasten het niet vervelend vonden om zoveel tijd met varen kwijt te zijn, antwoordde gast Cor: "Ik kom hier om te varen, fietsen kan ik thuis ook!"
Donderdag 21 juni 2007
Stralend blauwe lucht boven Ameland tijdens het ontbijt en...windstil. Vandaag stond Vlieland op het programma, toch bijna zes uur varen. Een echte "Cor-dag" dus. Vertrokken met gevoelstemperatuur 30 graden, aangekomen met eenzelfde temperatuur van dicht bij het vriespunt. Wat het Wad wil, weet het Wad alleen...
De eerste onbedaarlijke regenbuien sinds het vertrek uit Den Oever. Grootste tegenslag echter vandaag: schipper Peter is geveld door de griep. Gelukkig hebben we deze week twee schippers aan boord, dus Cock (inderdaad met cee-oo-cee-kaa, maar dan als voornaam) neemt het commando over. Zijn verstandigste beslissing: Peter structureel zijn bed insturen.
Vrijdag 22 juni 2007
Het is drie uur ’s middags en het gaat stevig tekeer op het Wad. Vanochtend zag het er nog veelbelovend uit: een waterig zonnetje door de sluierbewolking en het traditionele eilandwindje. Reden voor gast Bert om al om kwart over zeven op de fiets te springen. Bert is nu eenmaal het type dat alle hoeken en gaten van zo’n eiland gezien wil hebben, anders heeft hij niet het idee dat hij er echt is geweest.
Op het moment dat Bert zijn ontdekkingstocht had voltooid – rond het middaguur – was de zomer terug.
En die duurde precies tot we om half twee de haven van Vlieland verlieten: regen, donder en bliksem zover je kunt zien op het Wad. Maar ook lekker deinen en klappen op de golven. De meeste gasten trotseren de regenvlagen en blijven goed ingepakt in de kuip aan dek. Ik heb snel de smoes klaar dat ik nog aan mijn weblog moet werken.
De tocht van vandaag voert ons terug naar het begin: Oudeschild op Texel. Oorspronkelijk was het de bedoeling om via Harlingen terug naar vertrekpunt Den Oever te varen, maar door de sterke tegenstroom langs de Afsluitdijk zouden we dan al om vijf uur ’s ochtends moeten vertrekken om op tijd in Den Oever te arriveren. En "op tijd" dat moet, want de schoonmakers staan te wachten op de kade, er moet worden gebunkerd en de voorraden moeten worden aangevuld.
Maar dat allemaal morgen. Nu begint de zon de salon van de Panta Rhei weer aangenaam te verlichten en te verwarmen. Tijd om weer eens aan dek te gaan kijken.
Zondag 24 juni 2007
Eindelijk weer internet! De jachthaven van Oudeschild heeft een uitstekende (gratis) verbinding, dus ook Eetcafé De Compagnie pal aan de haven. Prima tomatensoepje en ijsthee voor de lunch met riant uitzicht over het Wad. En helaas ook op de grijze wolkenmassa's die over drijven. Volgens de site van Weathernews komt er nog heel wat nattigheid aan het eind van de middag uit de richting Den Helder....
Gisteren in Den Oever de eerste 'wisseldag' meegemaakt, ook wel een bijzonder moment om afscheid te moeten nemen van je eerste 'clubje'. De complimenten aan mij en de bemanning (Peter, Cock & Saskia) waren zo overweldigend, dat er toch iets moest worden weggeslikt. Dat er toch echt het nodige is misgegaan, is gelukkig totaal aan hen voorbijgegaan en zo hoort dat natuurlijk ook.
Ook afscheid genomen van mijn steun en toeverlaat, schipper Peter. Bovenop zijn griepaanval had hij ook nog eens van het thuisfront te horen gekregen dat de bouw van zijn nieuwe onderkomen (opnieuw) in een totale chaos was beland. Wat is dat toch met aannemers, dat ze er nooit in slagen om iets op tijd af te leveren? De woning had afgelopen februari klaar moeten zijn...
Vervolgens razendsnel aan de slag met schoonmaken, bevoorrading, nieuwe hutindeling maken, folders vernieuwen, etc. Klaar voor de volgende trip!
Foto-impressie door gasten Will en Joke Bakker.
Terug naar de overzichtspagina