2e reis, vertrek 31 juli 2010
Zaterdagavond 31 juli 2010
Vanmorgen om 11 uur begon het te miezeren en de rest van de dag ging het van kwaad tot erger. Gelukkig was het schip ruim voor het uur U - 12.00 uur - klaar voor de ontvangst van de nieuwe gasten, zodat er vanaf half 12 begonnen kon worden met inschepen en een uurtje later iedereen gesettled was.
Precies om half 1 verlieten we de haven van Den Oever voor een overtocht die niet lang in de herinnering zal blijven hangen: bijzonder slecht zicht en vooral steeds meer nattigheid. Pas vlak voor de haveningang van Oudeschild was die ingang ook daadwerkelijk zichtbaar. Alle achting voor schipper Wietse en maat Melanie om onder dit soort weersomstandigheden aan het roer te blijven.
Gemêleerd gezelschap de komende week met, in vergelijking met vorige week, slechts vijf Vlamingen. De Nederlanders komen verspreid over het hele land. B oeren (jawel), burgers (ook) en buitenlui (Tukkers). Verder nog niet veel over te zeggen. Wellicht morgen. Maar eerst nog een plaatje van de Succes in de plenzende regen.
Zondagmiddag 1 augustus 2010
Nauwelijks neergestreken op het terras van 't Vooronder, ongeveer pal naast het schip, of daar kwamen ze aangeslenterd: het duo van de recht vóór ons afgemeerde P49. P staat in dit geval voor politie en die maken er een heuse dagtaak van om bij schippers van de Bruine Vloot het bloed onder de nagels vandaan te halen.
Schipper Wietse zag het naderend onheil al van ver aankomen en was met vrouw en kinderen in de auto gesprongen op weg naar een Texels attractiepark. Omdat ook scheepsmaat Melanie met zus het eiland was verkennen, zat er niets anders op dan de boel af te sluiten, op het terras plaats te nemen en de politionele actie van gepaste afstand in ogenschouw te nemen.
Inderdaad volgde er een nauwgezette inspectie van de buitenkant van de Succes en toen het na bijna een kwartier duidelijk was, dat er zich echt helemaal niemand aan boord bevond, droop het duo zichtbaar teleurgesteld af. Even later werden de trossen losgegooid en vertrok de P49 naar de thuisbasis Den Helder.
Hoewel het terrasbezoek in dit geval dus een louter functioneel doel betrof, is het anderszins vandaag aangenaam verpozen in Oudeschild.
Prachtig zonnig weer met een verfrissend windje, dat werk. Ideaal fietsweer na de natte omstandigheden van gisteren.
Om half vijf dient iedereen weer aan boord te zijn en een half uur later vertrekken we naar Terschelling waar we tegen tienen arriveren. Het avondeten ligt al in de koelkast: een broodje garnalen en een broodje paling van Van Liere.
Maandagavond 2 augustus 2010
Matineus begin van de dag. Gisteravond vastgelopen in de Paardehoek/Scheurrak Ommedraai en te lang moeten wachten op water om de reis naar Terschelling te voltooien. Dus voor anker gegaan in het Inschot. Alle gasten toch dusdanig vermoeid na de eerste echte fietsdag op Texel, dat schipper Wietse en ik om half 12 de laatste 'nachtbrakers' waren.
Diezelfde Wietse en ik stonden zes uur later weer naast hun kooien: Wietse om de generator aan te zetten en de motor te starten en ik om onder de douche te gaan. Om kwart voor 6 zetten we de laatste etappe naar West in waar we precies om acht uur afmeerden.
Afmeerden in de Werkhaven van West, dus verstoken van allerlei prettige faciliteiten als water en stroom. Wel met chocoladetaart op de nuchtere maag vanwege de 30e verjaardag van schippersmaat Melanie (midden op de foto met schipper Wietse links en Melanie's zusje Nora rechts
Daarna begon het lange wachten. Het was verhalen, verhalen, verhalen geblazen in de beroepshaven tot we eindelijk rond 1 uur naar steiger 2 mochten. Daarna pas boodschappen gedaan en met Wietse programma voor komende dagen doorgenomen. Eensgezind: morgenmiddag (dinsdag) naar Vlie, beetje zeilen na het Schuitengat en vervolgens anderhalve dag lekker fietsen op Vlie.
Tot de gamba's bij de Walvis. Die zorgen soms voor briljante ingevingen: waarom morgenavond niet een tij droogvallen onder Vlie en woensdagochtend Vlie binnenvaren. Iedereen enthousiast en nu nog steeds bezig met de taakverdeling voor het avondmaal morgen.
Dus morgen om 12 uur weg, toch een beetje zeilen en aan de westkant van de Richel droogvallen.
Dinsdagavond 3 augustus 2010
Om 12 uur weg is niet gelukt. Onder meer omdat twee gasten hadden meegedaan aan de excursie met gids Tina van Slot naar natuurgebied de Noordsvaarder. Een excursie die volgens de VVV twee uur duurt, maar Tina heeft de gewoonte om daar op eigen houtje tweeënhalf uur van te maken. Normaal gesproken geen probleem, maar nu lagen er twee schepen bijna drie kwartier te wachten. Wij vanwege onze gasten en de Korevaer omdat die aan onze binnenkant lag. En, inderdaad, net toen de Korevaer het wachten beu was en wij aan het verhalen sloegen, kwam het tweetal aansnellen.
Dus drie kwartier te laat vertrokken uit West, maar omdat het hoog tij was, de schade via het Schuitengat weer ingehaald. Daarna de zeilen van fok tot en met bezaan omhoog en relaxt naar Vlie gezeild. Waar we toch nog te vroeg (= met te hoog tij) arriveerden om alvast een plekje uit te zoeken in de Vlielander Balg om droog te vallen. Dus maar even voor anker pal voor de haveningang van Vlie.
Die tijd werd goed benut om alvast voorbereidingen te treffen voor de avondmaaltijd. Zoals gebruikelijk bij droogvallen wordt die bereid door de gasten.
Rond 6 uur een definitief plekje gezocht ten noorden van de Richel en op schootsafstand van de haveningang van Vlie. Na een verrukkelijke maaltijd van Gentse Waterzooi (in NL kippesoep geheten) was het rond kwart over acht tijd om het schip te verlaten. Zoals eveneens gebruikelijk bij droogvallen dient er minstens één schaap over de ladder naar beneden te gaan, wil de rest volgen.
Dus de broekspijpen opgestroopt en samen met schipper Wietse het voortouw genomen. Goed voorbeeld doet nog steeds goed volgen en zo stroomde de Succes langzaam leeg.
Lekker water wel, en onvoorstelbaar veel krabbetjes, kokkels en oesters.
Schipper Wietse legt het schip vanavond nog in de geul zodat we morgenvroeg zo snel mogelijk de haven van Vlie binnen kunnen. De eerste charterboot vertrekt al om 7 uur en de havenmeester heeft ons verzekerd dat we diens plaats in mogen nemen.
Woensdagmiddag 4 augustus 2010
Er zijn van die dagen dat je 's morgens niet meteen de buienradar moet openen. Overigens hield havenmeester Cornelis zich vanochtend keurig aan zijn woord: om kwart voor 9 kreeg schipper Wietse toestemming om de haven van Vlie binnen te varen en een klein half uur later lagen we vast. Je mond valt, tussen haakjes, wel even open van bewondering als je ziet hoe feilloos Wietse die 40 meter lange bak dat haveningangetje instuurt. Ik heb schippers stijf van de zenuwen zien staan in veel gunstiger omstandigheden dan vanmorgen.
Onze gasten hadden nog maar net de fietsen opgehaald of de voorspellende kracht van de buienradar bewees zijn waarde op een manier die je liever anders ziet: een verschrikkelijke hoos-onweersbui trok over het eiland. Reden voor de meestal van joligheid aan elkaar hangende havenmeesters ("Die boot heet Waterroos en dus niet Gordelroos!") om alle hulpregisters open te trekken. Hoewel de haveningang al dagen getooid wordt met de dubbele rode vlag ten teken dat de haven, althans voor zeiljachten, vol ligt, kreeg iedereen
meteen toestemming om de haven binnen te varen: "Dan zien we later wel hoe we orde in de chaos brengen," meldde Cornelis lakoniek over de mobilofoon. En chaos werd het, want alles en iedereen wilde natuurlijk zo snel mogelijk naar binnen in de toch al volle haven. Alle bewondering - alweer - voor de havenmeesters die in hun rubberbootjes door de stromende regen de meute naar veiliger oorden begeleidden.
Vanavond afscheid-etentje met de crew in havenrestaurant De Dining, want dit is de voorlaatste dag van deze ingekorte reisweek en de laatste reis met de Succes dit seizoen. Ik kijk al met veel plezier uit naar de samenwerking volgend jaar. Ik heb genoten, hopelijk de bemanning en de gasten ook. Zaterdag is de Panta Rhei aan de beurt. Ook leuk, maar anders en even spannend.
Terug naar de overzichtspagina